SpaceX heeft voor het eerst Starlink V3-satellieten de ruimte in gebracht met een Starship-raket. De dertiende testvlucht vertrok op 24 juli vanaf Starbase in Texas. Twee eerdere pogingen gingen niet door, maar de derde verliep vlekkeloos. Starship liet twintig Starlink V3-satellieten los via een luik in de zijkant. Dat luik schuift ze één voor één naar buiten, als snoepjes uit een PEZ-houder. De satellieten kwamen niet in een baan om de aarde, precies zoals gepland. Ongeveer twintig minuten later verbrandden ze in de dampkring. Starship haalt namelijk nog steeds geen volledige omloopbaan. Eerdere vluchten namen alleen dummy’s mee, dus dit was de eerste keer met werkende satellieten. De raket is de grootste ooit gebouwd en moet op termijn mensen naar Mars brengen.
De terugkeer van de Super Heavy-booster verliep minder soepel. Voor de gesimuleerde landing op zee moest de raket een reeks Raptor-motoren opnieuw starten. Slechts tien motoren ontstaken, en twee daarvan vielen binnen enkele seconden weer uit. Daardoor remde de booster te weinig af. Bij de klap op het wateroppervlak explodeerde hij. SpaceX vangt boosters uiteindelijk met de lanceertoren, maar oefent die manoeuvre eerst boven zee. Het is de tweede mislukte landingspoging op rij. Het bedrijf onderzoekt nu waarom de ontsteking van de motoren blijft haperen. Elke mislukte landing kost een dure booster en vertraagt het testprogramma.
Het bovenste deel van de raket presteerde juist opvallend goed. Het ruimteschip doorstond de enorme hitte en krachten van de terugkeer in de atmosfeer. Ongeveer een uur na de lancering volgde een gesimuleerde landing in de Indische Oceaan. Anders dan bij vorige vluchten ontplofte het schip niet toen het omviel in het water. Het bleef rustig drijven, waardoor een drone de hitteschildtegels van dichtbij kon filmen. Die beelden helpen de ingenieurs bij het hergebruik van toekomstige exemplaren. Het hitteschild vormt al vluchten lang het grootste struikelblok voor snel hergebruik.
De nieuwe Starlink V3-satellieten zijn de echte reden achter deze vlucht. Ze bieden fors meer bandbreedte dan de satellieten die nu boven ons hangen. Een volle Starship kan zestig van deze exemplaren tegelijk meenemen. Een Falcon 9 vervoert per vlucht veel minder en kleinere satellieten. Volgens SpaceX levert de overstap een mogelijke twintigvoudige toename van de downloadcapaciteit op. Starlink telt inmiddels miljoenen klanten wereldwijd. Meer capaciteit betekent hogere snelheden en ruimte voor nieuwe abonnees. SpaceX wil het tempo van de lanceringen de komende jaren flink opvoeren. De volgende stap is duidelijk: Starship moet een echte baan om de aarde bereiken. Pas daarna blijven de satellieten in de ruimte en groeit het netwerk verder.
