Comcast maakt van miljoenen routers bewegingsmelders. Geen nieuwe hardware, geen zichtbare sensor: het bestaande wifi-signaal ís de sensor. En precies daar zit het probleem. Wie een camera ophangt, weet dat er gefilmd wordt. Wie een router huurt, dacht internet te kopen.
Wifi-sensing meet verstoringen in radiogolven en leidt daaruit af of er beweging is — door muren heen, in elke kamer, dag en nacht. Wat dat oplevert is geen beeld, maar wel een gedragspatroon: wanneer u thuiskomt, wanneer u slaapt, hoeveel mensen er wonen, wanneer het huis leeg is. Dat een provider die gegevens vandaag lokaal verwerkt en niet doorverkoopt, is een belofte. Geen garantie. Beloftes sneuvelen bij de volgende overname; de infrastructuur blijft staan.
De techniek kan toegevoegde waarde hebben. Voor mantelzorgers die willen weten of een hoogbejaarde ouder vanochtend is opgestaan, of voor inbraakdetectie zonder duur camera-abonnement, is dit een goedkope uitkomst. Wie dit wil, moet het krijgen.
Maar dat is nu juist het punt: wie het wil. Je activeert geen sensornetwerk in miljoenen woonkamers via een app-update en een wegklikbare melding. Wifi-sensing hoort standaard uit te staan, met expliciete opt-in per huishouden en een harde bewaartermijn. En Europese toezichthouders moeten dat vastleggen vóórdat KPN, Ziggo en Odido dezelfde knop ontdekken — niet erna.
