Waymo-topman Dmitri Dolgov legt uit waarom camera’s alleen tekortschieten voor volledig zelfrijdende auto’s. Tijdens de Startup School van Y Combinator deelde de co-CEO de lessen van bijna twintig jaar ontwikkeling. Hij noemde de sensorvraag het langstlopende debat in de sector. Mensen rijden immers met alleen hun ogen, erkende Dolgov. Dat bewijs gebruiken voorstanders van camera’s graag. Wie alleen de mens wil benaderen of een rijhulpsysteem bouwt, komt met die aanpak prima weg. Voor volledige autonomie ligt dat anders. Dolgov spreekt dan van zwakke waarneming die tegen een veiligheidsplafond aanloopt. De veiligheidscurve vlakt volgens hem veel te vroeg af.
Waymo combineert daarom camera’s, lidar en radar. Die sensoren dienen niet als reservesysteem voor elkaar, benadrukte Dolgov. Ze vullen elkaar juist aan. Samen leveren ze een beeld dat elke losse sensor ver overtreft. Elke techniek ziet iets wat de andere mist. Bovendien beschermt de combinatie tegen fysieke storingen. Een blad of een takje voor de lens blokkeert dan niet het hele zicht. Die overlap helpt Waymo bij het beklimmen van de exponentiële ladder van negens. Daarmee doelt hij op de reeks negens achter de komma die bestuurderloos rijden vereist. Elke extra negen kost meer moeite dan de vorige.
Dolgov waarschuwt dat camerasystemen eerst snel verbeteren. Die vooruitgang oogt indrukwekkend, maar stokt daarna. Het plateau ligt volgens hem ruim onder het niveau dat zo’n product nodig heeft. Ook het kostenargument tegen lidar veegt hij van tafel. De prijs van die hardware daalt gestaag door. Zo’n bedrag heeft dus een vrij korte houdbaarheidsdatum, stelt hij. Daarmee kiest Waymo openlijk positie in een discussie die de auto-industrie al jaren verdeelt. Verschillende concurrenten zetten juist vol in op goedkope camera’s. Dolgov draait hun argument om: niet de kosten bepalen de grens, maar de waarneming zelf.
