IBM heeft een grote stap gezet met zijn kwantumcomputer. Het systeem simuleert nu echte magnetische materialen. De resultaten komen overeen met echte laboratoriumdata. Dat is iets waar wetenschappers al jaren op wachten.
De kwantumcomputer reproduceerde neutronenverstrooiingsdata van een bekend materiaal. Dit betekent dat de uitkomsten kloppen met de echte natuurkunde. Het systeem combineert nog steeds kwantum- en klassieke computers. Het gebruik is voorlopig beperkt, maar het is één van de eerste keren dat kwantumhardware direct vergelijkbare resultaten oplevert. Wetenschappers kunnen de uitkomsten nu valideren tegen echte experimenten. Dat maakt dit veel interessanter dan de gebruikelijke hype rondom kwantumcomputers.
Klassieke computers zijn niet goed in het modelleren van kwantumsystemen. De wiskunde wordt snel te complex. Wetenschappers vertrouwen dan ook op benaderingen. Kwantumcomputers moeten dat probleem oplossen. Allen Scheie van het Los Alamos National Laboratory is enthousiast. Hij noemt dit “de meest indrukwekkende overeenkomst” die hij ooit zag tussen experimentele data en een qubitsimulatie.
Als deze ontwikkeling doorgaat, kan dit grote gevolgen hebben. Denk aan supergeleiders, batterijtechnologie en medicijnontwikkeling. Betere simulaties leiden daar tot betere resultaten. Niet alleen mooiere grafieken in een onderzoeksrapport, maar echte doorbraken. IBM zet hiermee een nieuwe standaard voor wat kwantumcomputers kunnen leveren.
